Muzeum Kresów – stary spichlerz (ul. Sobieskiego 4). Mieści się w starym podworskim spichlerzu z pocz. XIX w. Powstawało ze zbiorów związanych z historią
i kulturą tego regionu, gromadzonych w latach 50. i 60. XX w. przez Włodzimierza Czerneckiego. Duży wkład w jego tworzenie miał Marian Kopf, artysta, malarz pochodzący z Lubaczowa, który przekazał kilkadziesiąt prac głównie akwareli i rysunków, co dało początek kolekcji współczesnego rysunku artystycznego.

     Muzeum posiada trzy sale do wystaw stałych, które obejmują dzieje miasta i regionu, kulturę materialną wsi lubaczowskiej i dzieje Kresów oraz dwie sale do wystaw czasowych i bibliotekę z księgozbiorem naukowym.

     Zbiory zostały zgromadzone w czterech działach: archeologicznym, historycznym, etnograficznym i artystycznym. We wnętrzach dawnego spichlerza ukazano bogactwo historii i kultury ziemi lubaczowskiej, należącej do dziedzictwa kulturowego Kresów. Wystawa historyczna ukazuje dzieje regionu od czasów prehistorycznych po współczesność. Ekspozycja etnograficzna przybliża zwiedzającym podstawowe dziedziny życia ludności wiejskiej na przełomie XIX i XX w. Stała wystawa „Sztuka Kresów” nawiązuje do dziedzictwa kulturowego trzech grup etnicznych: polskiej, ruskiej (ukraińskiej) i żydowskiej. Muzeum posiada kolekcję portretu kresowego i polskiego rysunku współczesnego, które mają zasięg ponadregionalny. Zbiory współczesnego rysunku zawierają prace wybitnych artystów: Tadeusza Kulisiewicza, Jonasza Sterna, Alfreda Lenicy, Aleksandra Kobzdeja, Marii Jaremy, Erny Rozenstein, Kazimierza Mikulskiego, Zdzisława Beksińskiego, Jacka Waltosia, Henryka Wańka, Adama Hoffmana, Teresy Pągowskiej, Jana Dobkowskiego, Ryszarda Otręby i innych. Od 1993 r. muzeum organizuje konkurs – Triennale Polskiego Rysunku Współczesnego.

     Od 1994 r. w posiadaniu muzeum znalazł się zabytkowy zespół pałacowo-parkowy, a w 1998 r. także teren podworski do niego przylegający. Nazwa Muzeum Kresów w Luba- czowie obowiązuje od 2004 r. Jednym z celów działalności muzeum jest odnowienie zespołu zamkowo parkowego i przywrócenie jego roli w życiu społeczno-kulturalnym miasta i powiatu. Stąd pomysł na utworzenie Parku Historyczno-Etnograficznego „Przygródek-wspólnota kultur”. Nazwa nawiązuje do dawnego podgrodzia okalającego zamek. Główną rolę w działalności kulturalnej „Przygródka” będzie pełniła położona u podnóża zamku „Galeria Oficyna” (dawne przedszkole). Projekt parku zakłada podzielenie go na kilka części – zamek, folwark, park i uliczkę małomiasteczkową, w skład której wejdą domy reprezentujące lokalną odmianę architektury, tzw. styl lubaczowski – z domem polskim, niemieckim, ukraińskim i żydowskim. Zostanie tu rozmieszczonych 20 zabytków architektury drewnianej. Na terenie parku znajdują się stare lipy i ponad osiemdziesięcioletnie olchy.